Kim Middelkamp, lid directieteam Sallandse Wegenbouw

In de serie interviews met vrouwelijke ondernemers in de gemeente Hellendoorn-Nijverdal dit keer in gesprek met Kim Middelkamp van Sallandse Wegenbouw. De volgende keer praten we met Erna Mobach, directeur van de woningbouwvereniging Reggewoon. De dan volgende houden we nog even geheim.

HAARLE - Bouw- en dan specifiek Wegenbouw kan rustig gezien worden als één van de mannenbolwerken. Dat dit ook anders kan, bewijst het Haarlese familiebedrijf Sallandse Wegenbouw. Kim Middelkamp (33) studeerde Bedrijfskunde aan de Rotterdamse Erasmus Universiteit en werkt inmiddels ruim 7 jaar bij dit wegenbouwbedrijf. “Bij opdrachten zou er meer op waarde beoordeeld moeten worden in plaats van alleen de prijs”. 

De mentor van het Raalter Carmel College Salland gaf Kim na afronding van haar VWO-vooropleiding het advies om de Rotterdamse Erasmus Universiteit te verkiezen boven ‘Groningen’. Het zou goed voor haar zijn om meer uitdaging op te zoeken. Niet per se om weg te gaan uit de provincie, Groningen is immers ook ver weg. Ze heeft er geen moment spijt van gehad. “Ik wist eigenlijk niet goed wat ik wilde. Of iets met muziek, omdat ik heel graag muziek maak en zing, maar ik ben ook wel goed in het organiseren, dingen regelen, de handen uit de mouwen steken.”

Nieuwe functie gecreëerd                                                                                                                                                 

“Ik was 18 jaar en had mijn VWO afgerond toen mijn vader mij vroeg of het bedrijf iets voor mij was. Maar ik was daar nog niet klaar voor. Na de VWO heb ik de studie aan het Erasmus in Rotterdam en de master ‘duurzaamheid’ gedaan. Daarna ben ik gaan werken bij Young Colfield. Daar leerde je in de praktijk organiseren, bij MKB-bedrijven maar ik heb ook het één en ander gedaan voor bijvoorbeeld Google en de Dienst Justitiële Inrichtingen. Heel breed en heel divers dus. Toen vond ik dat ik klaar was om de stap richting Sallandse Wegenbouw te maken. Maar er was geen vacature.”

Met elkaar hebben we mijn functie gecreëerd, ik werd New Business Manager. Dat is niet het acquireren van nieuwe klanten maar de slag maken met onze bestaande klanten, veelal gemeentes en grotere bedrijven, in de nieuwe economie, waar de bijzaken van vroeger nu als kernwaarden gelden. Kernwaarden zoals duurzaamheid, cradle to cradle, circulaire economie, veiligheid en stikstofproblematiek zijn nu hot items. De wereld van vandaag én die van morgen. Wij hebben als de ‘Sallandse’ daar eigenlijk altijd al wel rekening mee gehouden. “Bij opdrachten zou er meer op waarde beoordeeld moeten worden in plaats van alleen de prijs. Dat vertaalt zich in het plannen en aanbestedingen schrijven. Om te weten waar het in het veld aan toe gaat, heb ik een aantal dagen op de bouw meegelopen en aan de schop gestaan. Ik hou me onder andere bezig met aanbestedingen.”

Wat doen jullie precies?                                                                                                                                                        

“We hebben 3 entiteiten, als eerste Sallandse Wegenbouw. We houden ons daar bezig met een breed pallet aan werkzaamheden zoals reconstructie van bestaande woonwijken, het aanleggen van riolering, bestrating en het bouw- en woonrijp maken. Verder realiseren we het grondwerk van kunstwerken zoals tunnels of ecoducten. Sallands Milieu en Techniek houdt zich bezig met het saneren van vervuilde grond en verontreinigd grondwater en voeren bodemonderzoeken uit. Ook doen we de zogenaamde Aerius berekeningen, samengevat het maken van stikstofberekeningen. De derde entiteit is Sallandse United. Van uit die vennootschap leggen we kunstgrasvoetbalvelden aan en bouwen we sportaccommodaties. Binnen deze activiteiten proberen we als de ‘Sallandse’ ook onze inclusiviteit handen en voeten te geven. We willen een betrokken familiebedrijf zijn en blijven met een groot sociaal hart.”

Emissieloos                                                                                                                                                                                

“Onze visie van Sallandse Inclusief is dat we op 7 thema’s praktische impact willen maken om de wereld van morgen beter achter te laten voor onze kinderen. De thema’s zijn: veiligheid, circulair bouwen, C02-reductie, opleiding en ontwikkeling, vitaliteit, maatschappelijke betrokkenheid en SROI (Social Return On Investment GV). Voorbeeld van initiatieven zijn: fruit op het werk, ook op de bouwplaats. Verder hebben we zelf een collectorveld bedacht, we zijn een werkleerbedrijf Dynamisch op Weg en we bouwen inmiddels emissieloos.”

Hoe reageert de markt op jullie kernwaarden?                                                                                                  

“Sommigen klanten zijn intrinsiek geïnteresseerd en gemotiveerd en doen volop mee, andere wachten meer af. Als voorbeeld kan ik de gemeente Harderwijk noemen. Voor deze gemeente werken we in bouwteamverband aan de revitalisering van de binnenstad. Dat is een project van meerdere jaren dat geheel emissieloos uitgevoerd moet worden. We hebben de handen in één geslagen en hebben de benodigde elektrische machines aangeschaft. En omdát we de opdracht over meerdere jaren konden uitsmeren, was het rendabel om het benodigde elektrische materieel aan te schaffen en af te schrijven. Voor één project gaat dat niet lukken en dán komt het ook niet van de grond. Voor de verbreding van de A1 van Deventer naar Apeldoorn heeft de hoofdaannemer ook elektrisch materieel aangeschaft, maar kan er nu dat ene project klaar is, simpel gezegd niks mee. Die jongens schreeuwen nu moord en brand. De grilligheid van de overheid zie je hier dan overduidelijk. Dat kun je gewoon ‘stom’ noemen.”

Een hijskraan mét een losse aggregaat wordt gezien als emissieloos hijsen                                       

“Ook dat is stom. Je moet zelf als bedrijf intrinsiek gemotiveerd zijn. We hebben immers maar één planeet aarde, de grondstoffen raken een keer op, het klimaat verandert, daar moeten we met z’n allen wat aan doen. Ik kan nog meer stomme dingen noemen. Denk aan het CSRD (corporate sustainability Reporting Directive. Een richtlijn waarin staat steeds meer bedrijven vanaf 2024 verplicht zijn te rapporteren over hun impact op de mens en het klimaat). Allemaal prachtige sheets tot op de komma inzichtelijk maken wat de impact is. De administratieve impact is groot, de betrouwbaarheid van de uitkomsten is niet bijster hoog en we gaan er met z’n allen niks minder van uitstoten. We hebben bijvoorbeeld een Collectorveld ontwikkeld. Onder een kunstgras voetbalveld installeren we tegels met daarin buisjes waardoor een vloeistof stroomt. De zon verwarmt het veld en door ons systeem kunnen we de warmte oogsten om daarmee bijvoorbeeld zwembaden, woningen of sportcampussen te verwarmen. Ik vind het frustrerend dat er meer geld wordt geïnvesteerd in rapporteren over duurzaamheid en er geen budget is voor dit soort praktische oplossingen die mórgen al de CO2-uitstoot kunnen verminderen.

Jullie zijn ook actief als werk/leerbedrijf?                                                                                                         

“Klopt, dat is ook één van onze items van verantwoord ondernemen. We helpen daar ook jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. We brengen ze in het ritme van werken. Sommige haken voortijdig af, maar de meesten stromen op een gegeven moment uit naar regulier werk, soms bij ons of elders. Dat ze met onze aandacht en tijd toch elders geplaatst worden, vinden we niet erg. We kijken maatschappij breed.”

Wat vind je van aanbestedingen?                                                                                                                         

“Er zou veel meer gekeken moeten worden naar wat is de waarde, dan naar wat is de prijs.”

Je bent vrouw tussen de vele mannen. Moet je als vrouw je méér bewijzen?                                        

“Nee, die indruk heb ik niet. Ik ervaar helemaal geen verschil. Soms word ik zelfs vaker als spreker gevraagd. Het is helemaal geen thema voor mij omdat het voor mij ook zo vanzelfsprekend is dat we gelijk worden behandeld.”

Je maakt ook muziek?                                                                                                                                                          

“Dat doe ik al heel lang. Ik maak vaak muziek, zang en piano, op huwelijksvoltrekkingen of als achtergrondmuziek.”

Lees je nog?                                                                                                                                                                                 

“Zeker, ik lees de krant en nu ben ik het boek van Lale Gül, ‘Ik ben vrij’ aan het lezen.”

Tekst en beeld: Gerard Voortman