Nieuwjaarsspeech van burgemeester Jorrit Eijbersen

NIJVERDAL – Vrijdagmiddag 3 januari hield het college een drukbezochte en gezellige nieuwjaarsreceptie in de tipitent bij de schaatsbaan. Er werden vele goede wensen uitgesproken en vele handen geschud. Burgemeester Jorrit Eijbersen hield een nieuwjaarstoespraak.

Nieuwjaarsspeech van burgemeester Jorrit Eijbersen – 3 januari 2025.

Beste inwoners, lieve mensen,

Een nieuw jaar is begonnen: 2025. We zijn al een kwart van deze eeuw onderweg. Wat fijn dat u hier vanmiddag bent. Op een bijzondere plek in de tipitent in het hart van Nijverdal waar de afgelopen maand zoveel inwoners plezier hebben gemaakt – mede dankzij de ondernemers in onze gemeente. Ik wil hen en de vele vrijwilligers hiervoor danken. 

We staan hier en niet in het gemeentehuis om te willen verbeelden dat wij als gemeentebestuur in de samenleving willen staan.

Het jaar is jammer genoeg niet voor iedereen goed begonnen. Bij de jaarwisseling zijn twee jonge mensen ernstig verwond geraakt. Voor het leven getekend. Ik wens beide jongens, hun familie en vrienden veel sterkte toe. Dat brengt mij ook bij de vraag wat de prijs is van een leuk feestje. 

Oudjaarsdag vierde ik met de inwoners bij buurttenten of bij carbidschieters. Het was gemoedelijk, gezellig en hartverwarmend. Tekenend voor onze gemeente van samenkracht. Ook is het mooi dat ondernemers als ToiToi en De Lantaarn zonder enig incident of wanklank een feest weten te organiseren zoals dat past bij onze gemeente. Complimenten daarvoor. 

Tegelijk is er dan die vernietigende kracht van, veelal illegaal in Duitsland gekocht, vuurwerk. Dat schade berokkent waar we allemaal voor moeten betalen, maar vooral levens in de knop kan breken. Ik maak me daar zorgen over en vind het belangrijk dat we daar als samenleving over gaan nadenken. Is dat het allemaal wel waard?

Ik ben blij dat onze hulpdiensten er vanmiddag zijn; brandweer, politie en de ambulance. Zij stonden er wederom met Oud & Nieuw en in het afgelopen jaar. En steeds vaker moeten we een beroep op hen doen. De brandweerkorpsen van Hellendoorn en Nijverdal zijn afgelopen jaar 283 keer uitgerukt. 105 maal vaker dan het jaar daarvoor. Door storm en water, maar toch. 

Nu naar het nieuwe jaar… 2025 is een bijzonder jaar. Het is namelijk 80 jaar geleden dat Nederland – en onze gemeente – werd bevrijd. 80 jaar vrijheid. Als iets zo lang duurt, lijkt het soms vanzelfsprekend. Maar dat is het niet. 

Lees verder op pagina 8.

Vrijheid vraagt om zorg en om verantwoordelijkheid. Het is kostbaar, het kost ons dus iets. Inspanning en hard werk, maar ook de bereidheid iets te verliezen voor een groter belang. Vrijheid is iets dat we elke dag samen moeten beschermen en moeten doorgeven aan de generaties na ons. 

80 jaar lijkt misschien lang, maar de wereld van vandaag laat zien hoe kwetsbaar vrijheid nog steeds is. Denk aan de oorlog in Oekraïne, de strijd in Israël Gaza, maar ook de minder zichtbare conflicten. Bijvoorbeeld cyberaanvallen, waarbij complete systemen worden platgelegd. Of het verspreiden van leugens om mensen tegen elkaar op te zetten. Het manipuleren van verkiezingen. Laatst nog in Roemenië. Het roept een ongemakkelijke vraag op: zijn we dichter bij een nieuwe oorlog dan we willen toegeven? Misschien zitten we er zelfs al middenin, zonder dat we het hardop erkennen.

Juist daarom is het belangrijk dat we onszelf - als gemeente en als gemeenschap - weerbaar maken. Niet alleen door te weten hoe te handelen in een crisis, maar ook door stil te staan bij wat vrijheid écht betekent. Niet alleen door terug te kijken naar 1945, zoals we dit jaar uitgebreid zullen doen, maar ook door vooruit te kijken. 

Hoe zorgen we ervoor dat vrijheid niet alleen een herinnering blijft, maar ook een belofte voor de toekomst? Hoe bouwen we samen aan een samenleving waarin we elkaar vinden, juist in onze verschillen? Die vragen zijn cruciaal, zeker in een tijd waarin tegenstellingen soms groter lijken te worden.

In onze gemeente weten we gelukkig wat samenwerken betekent. Onze kracht ligt niet in wat ons scheidt, maar in wat ons bindt. We vormen een gemeenschap waar mensen naar elkaar omkijken en trots zijn op wat we samen bereiken. Dat is niet vanzelfsprekend. Het onderscheidt ons. Onze gemeente staat keer op keer bovenaan de lijstjes van plekken waar geluk is te vinden. Maar dat geluk komt niet vanzelf. Het komt ook niet alleen door onze prachtige omgeving. Het is de kracht van onze gemeenschapszin. Het vermogen om elkaar te vinden, zelfs als we verschillen. 

Dat betekent niet dat we het altijd eens zijn. Soms schuurt het. Soms staan we tegenover elkaar. Neem bijvoorbeeld de discussie rondom het azc. Er zijn zorgen en dat is begrijpelijk. Maar we zijn blijven praten, blijven luisteren en er is samen gezocht naar oplossingen. Dat is niet altijd makkelijk, maar wel de beste manier om vooruit te komen.

In 2024 zijn we op veel fronten verder gekomen. Met het aantreden van wethouders Lia de Waard-Oudesluijs en Jan van den Bosch is ons college weer compleet. Dat bracht stabiliteit en energie. We hebben belangrijke stappen gezet op het gebied van woningbouw, duurzaamheid en het versterken van onze lokale gemeenschap.

In 2025 bouwen we verder. Aan een gemeente waar iedereen zich thuis voelt. Waar we blijven investeren in onze dorpen en kernen, maar ook in wat ons uniek maakt. We kijken vooruit. Zelfs al naar 2040. Want we zijn samen met inwoners en ondernemers bezig met het maken van een omgevingsvisie. Daarin komt te staan wat we samen belangrijk vinden voor de toekomst.

Hellendoorn is een gemeente om te koesteren. Met natuur en cultuur als bron van trots en verbinding. En ook dat is niet altijd vanzelfsprekend. Zelfs de meest waardevolle plekken kunnen onderdeel worden van grotere vraagstukken. Dat vraagt om alertheid en om goede keuzes over wat we willen beschermen. Denk aan de Sallandse Heuvelrug. Vorig jaar werd dit prachtige gebied genoemd in de plannen van Defensie. Als locatie waar geoefend zou kunnen worden met munitie. Over vrijheid en weerbaarheid gesproken. Dat plan lijkt inmiddels van tafel. Maar het herinnert ons eraan dat we soms voor moeilijke keuzes staan.

Beste mensen, vrijheid vraagt om keuzes. Keuzes om elkaar te blijven opzoeken. Om verschillen te overbruggen en samen verder te bouwen aan de toekomst. En nee, dat gaat niet altijd vanzelf. Maar zoals Winston Churchill ooit zei: „Kites rise high against the wind, not with it.” Vrij vertaald: tegenslagen maken ons sterker.

Laten we moedig voorwaarts blijven gaan. Soms tegen de wind in. Want dan komen we verder. Met vertrouwen en saamhorigheid. 

Laten we er een mooi jaar van maken!