Sport & Vrije tijd

Jannie, maak ze gek!’ Door Dinand Webbink

Clubicoon Jannie Kamphuis en haar liefde voor ‘Kowet’

Het moet in 1968 geweest zijn, ruim vijftig jaar geleden, dat Jannie Kamphuis als achttienjarige voor het eerst in Deventer een wedstrijd van Go Ahead bezoekt. Het is meteen raak, de clubliefde is begonnen. Een liefde die nu al meer dan een halve eeuw standhoudt. Al snel begint ze wedstijdprogramma’s te verkopen. Eerst staat ze aan de kant van de Vetkampstraat, maar dat beviel haar niet. “Het was daar niet zo druk, er kwamen vooral bobo’s binnen. Later ben ik ‘verhuisd’ naar de kant van de Brinkgreverweg, de B-side. Daar was het lekker druk en verkocht ik veel meer programma’s.” De reden dat ze acht jaar geleden stopte met de verkoop is een eenvoudige: ze worden vanaf dat moment gratis verstrekt. Het kenschetst Jannie: een supporter waar je op kunt bouwen, die rustig haar werk doet en nooit opgeeft.

‘Bie de strotte’
Jannie schenkt nu elke thuiswedstrijd koffie en thee. Eerst is ze druk in het ‘invalidenvak’. Ze kent alle rolstoelgebruikers en weet hoe zij hun koffiedrinken. “Sommigen willen hun beker halfvol hebben, omdat ze wat trillen. Als ik er eens niet ben, vertel ik mijn vervanger precies wie dat zijn, maar toch gaat het soms mis en dan ‘rapt’ de koffie over de rand. Ze vinden het mooi als ik weer terug ben.”

Veel wedstrijden mist ze niet. Het is zelfs nieuws op de Facebookpagina van de Eagles-supporters als Jannie verstek laat gaan. De reden is dan ook wel heel erg dringend: ze schaatst ieder jaar de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee in Oostenrijk. Honderd kilometer schaatsen bij temperaturen van -20 C⁰ (‘Daar merk je niets van.’).

Jannie houdt van een grapje. “Ik kan met iedereen goed opschieten, maar soms heb ik wel eens een steward ‘bie de strotte’. Flauwekul natuurlijk. Dan kom ik er met mijn koffiewagentje aan, ik heb een zee van ruimte, maar rij ze dan expres over de tenen. Goat dan ook an de kaante!

Bekend en geliefd
Je moet haar niet aan haar club komen. Een neef vertelt over een incident in de kantine van de Hellendoornse voetbalclub VVH, waar Jannie als vrijwilliger al sinds mensenheugenis actief is. “Een jongen zat haar constant te sarren. Er deugde niets van Go Ahead, een waardeloze club, op die toer. Ik zag Jannie helemaal rood worden, tot achter haar oren. Ze staat op, loopt naar de knaap toe en geeft hem een flinke tik op zijn hoofd met de knokkels van haar hand. ‘Det wo-j toch, of niet?’ Ze kijkt de beteuterde jongeman nog even fel aan, wijst naar hem en zegt: ‘Det flikker iej miej niet weer.’”

Miranda van Beijnum, werkzaam in de Fanshop, merkt stellig op: “Jannie is Go Ahead”. Die mening onderstreept Edward Rondhuis, voormalig voorzitter van de fanclub: “Ze is er helemaal in haar element. Ze staat voor iedereen klaar, ze is altijd opgewekt en sociaal naar de mensen toe.”

“Ik ken lang niet alle supporters, maar iedereen kent mij”, lacht ze. Ze praat met supporters, trainers, bestuursleden, maar ook graag met spelers en oud-spelers. In de gang van haar gezellige woning ten noorden van Hellendoorn hangt een voetbalshirt dat ze kreeg voor haar vijftigste verjaardag. Alle spelers van het eerste elftal hebben er hun handtekening opgezet. Een favoriet heeft ze niet: “Ik vind ze allemaal goed.” Jannies huis hangt vol met clubmemorabilia, zoals sjaaltjes, vaantjes en heel veel foto’s. In de keuken hangt een speciale Kowetlamp. Haar woning is ook aan de buitenkant goed herkenbaar: bij de voordeur hangt een klomp in de roodgele clubkleuren.

Voor- en tegenslagen horen bij het leven
In de ruim vijftig jaar dat Jannie supporter is heeft de club veel ups en downs meegemaakt. De beste tijd was toch vooral in de eerste jaren, toen Go Ahead een vaste waarde in de Eredivisie was. Jannie wuift het nonchalant weg. Voor- en tegenslagen horen bij het leven, dus ook bij een voetbalclub, merkt ze wijs op. “Ik ben nu eenmaal gek van Kowet. Het maakt mij niet uit waar ze spelen.” Een tegeltje aan de wand van haar keuken zegt dan ook: ‘Clubliefde kent geen divisie’. “We kunnen allemaal wat leren van Jannie”, zegt een kennis. “Het leven gaat niet altijd over rozen. Als het eens wat minder gaat, keer je elkaar niet de rug toe.”

Wel gaat het roodgele boegbeeld helemaal uit haar dak als haar club in 2016 promoveert naar de Eredivisie. Uitgelaten ‘bespringt’ ze trainer Hans de Koning en voor TV Oost legt ze uit: ‘Ik waar kats deur ’t dolle hen. Machtig mooi, gottegot, wat mooi. Wat?! Iej zollen d’r vannach oaver dreumen’.

“De club is van haar en zij is van de club”, concludeert oud-voorzitter Edwin Mulder. “Zonder vrijwilligers als Jannie kan een vereniging als Go Ahead niet draaien, dan wordt er geen wedstrijd gespeeld.” 

“Jannie, maak ze gek!”
In normale tijden is het Jannies taak om de fanatieke aanhang, de B-side, uit zijn dak te laten gaan. Een paar keer per wedstrijd trekt ze met een enorme vlag een sprintje voor de staantribune, terwijl de supporters haar luidkeels toezingen. De vlag spreekt duidelijke taal: Jannie, maak ze gek!

Dit is een verkorte versie van de biografie die is opgenomen in het boek 25 markante Deventenaren. Als je het hele verhaal wilt lezen, dan kun je het boek bestellen bij penningmeester@historischeverenigingdeventer.nl. Het kost € 22,50.