Natuur & Milieu

Onthulling gedenksteen Grobbink, Maris en Neuman

HELLENDOORN - Op 9 april 1945 kwamen Gerrit Jan Grobbink, Marinus Maris en onderduiker Klaas Andries Neuman om door geallieerd granaatvuur, een dag voor de bevrijding van Hellendoorn. Na driekwart eeuw is door Oald Heldern De Noaberschop en Historische Kring Hellendoorn-Nijverdal besloten voor deze drie slachtoffers een gedenkteken te plaatsen op de hoek van de Kluversweg en de Pastoor Rientjesstraat.

Onthulling door Alie Nijman en burgemeester Raven

Wat gebeurde er op 9 april 1945?

Op 9 april wordt ook Hellendoorn beschoten. In het land bij de boerderij van Grobbink (waar nu garage Dijk staat) zijn Gerrit Jan Grobbink, zijn buurman Marinus Maris en onderduiker Klaas Neuman, vergezeld van een paar kinderen bezig om aardappels van hun kiemen te ontdoen. Zij willen voldoende voedsel in huis hebben, want het zou er de komende dagen nog wel eens heet aan toe kunnen gaan.

Als een donderslag bij heldere hemel wordt hun vrees bewaarheid. Vlakbij het vijftal slaan granaten in. De rondvliegende scherven zorgen voor dood en verderf. Gerrit Jan Grobbink is op slag dood. Klaas Neuman sterft een uur later. Marinus Maris wordt zwaargewond naar huis gedragen. De inderhaast opgeroepen huisarts Rein ter Borg kan alleen maar constateren dat Maris aan zijn verwondingen is bezweken. De kleine Jan Grobbink is ook gewond, maar niet ernstig. De andere kinderen zijn er ongedeerd vanaf gekomen, maar zullen hun hele leven een verschrikkelijke herinnering met zich meedragen. 

Grobbink en Maris worden naast elkaar begraven. Zij waren noabers tijdens hun leven en zijn dat ook in de dood. Klaas Andries Neuman wordt ook op de algemene begraafplaats ter aarde besteld, maar zijn moeder, die per brief op de hoogte is gebracht, wil haar zoon bij zich hebben. Op 19 oktober 1945 wordt hij in Leeuwarden herbegraven. 

Onthulling

Vijfenzeventig jaar later, vrijdag 2 oktober 2020, is een eenvoudige gedenksteen onthuld door burgemeester Raven: ‘Het is goed om bij deze vreselijke gebeurtenis stil te staan en je te blijven beseffen wat oorlog aanricht. In het bijzonder is het goed om dit samen met nabestaanden te kunnen doen opdat wij niet vergeten.’

Peter Löhnberg vertelde over de onderduik van zijn ouders en hemzelf, en hoe Gerrit Jan Grobbink hun daar altijd bij geholpen had: ‘Ik ben hem daar mijn leven lang dankbaar voor geweest.’

Alie Nijman-Grobbink vertelde hoe zij door de enorme drukverplaatsing samen net haar broer Frits op de deel was geblazen. ‘Het hele huis lag open. Mijn vader, buurman en de onderduiker Klaas Neuman waren op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats. Wat een verschrikking. Onze moeders stonden er opeens helemaal alleen voor met al die nog zo jonge kinderen. Het is voor ons heel fijn dat onze oorlogsslachtoffers nu op deze manier worden herdacht en dat we ons grote verdriet een plaats kunnen geven.’

Na afloop werden door nabestaanden bloemen gelegd.